موسوي در گفت وگويي با همشهري آنلاين گفت، اين كنسرت به ياد حضرت مولانا برگزار مي‌شود كه ساليان قبل به اتقاق استاد شجريان در مزارش اجرايي انجام داده بوديم.

استاد موسوي افزود،اين اجرا در قبل از انقلاب و در سفر با شجريان به قونيه رخ داد كه حوادث جالب توجهي‌ هم در اين سفر به وقوع پيوست.

موسوي كه بعد از  استاد حسن كسايي وي را بايد نام آورترين نوازنده ني به شمار آورد، از اجراي قطعاتي در دستگاه شور ياد كرد و گفت: دراين اجرا كه در روزهاي 17، 18 و 19 آذر برگزار مي‌شود يك نوازنده ديوان(فردين لاهورپور)، نوازنده دف(احمد آزاد بيگي) و نوازنده تمبك(كوشان يغمايي) مرا در اجراي قطعات و نغمات همراهي خواهند كرد.

موسوي در كارنامه كاري خود با چهره‌هاي نامي آواز ايران همانند استاد بنان، استاد قوامي، اديب خوانساري، محمودي خوانساري، شجريان و ديگر بزرگان همنوازي‌هاي ارزنده‌اي دارد كه از جمله‌آنها مي توان به آلبوم‌هاي نوا( مركب خواني)، ماهور و شوشتري اشاره كرد.

همكاري با گروه اساتيد(جليل شهناز، اصغر بهاري، فرامرز پايور، محمد اسماعيلي) كه با آواز شهرام ناظري همراه بود، از ديگر تلاش‌هاي موسوي به شمار مي‌رود.

زنده ياد خاطره پروانه یکی از بزرگترین بانوان ردیف دان موسیقی ملیِ ايران،‌‌‌ بامداد چهارشنبه 15 آبان به علت ایست قلبی در سن 78 سالگی درگذشت.

‌                            

                               خاطره پروانه و افلیا پرتو

خاطره پروانه در سال 1309 در خانواده ای متوسط ، اصیل و هنردوست به دنیا آمد. پدر او خیاط بود و مادرش "پروانه" از خواننده های عصر قاجار و به ویژه دوره ناصری بود و در حالی که کمتر از سی سال سن داشت به دلیل بیماری سل از دنیا رفت در آن زمان خاطره پروانه تنها چهار سال داشت. وی در سال 36 به طور حرفه ای کار خود را با ارکستراستاد صبا آغاز کرد و در ادامه با زنده یاد حسن رادمرد ،حسین دهلوی،فرامرز پایور افلیا پرتو کنسرتهای متعددی داد.خاطره پروانه‌ در گفتگویی، درباره چگونگی آشنایی خود با موسیقی چنین گفته است؛ با ساز و نوای مادرم موسیقی را شناختم و پس از آن آموختن در من نهادینه شد و در تمام دوران کودکی تا نوجوانی و جوانی با موسیقی همراه بودم. زمانی که ازدواج کردم و همسرم علاقه ام را به آواز دید راه را برای من هموار کرد. در همان دوران در مدرسه "بنی احمد" درس می دادم و در زمان بیکاری برای بچه ها مثنوی می خواندم. در همین بین مدیر‌مدرسه از من خواست تا سرود صبحگاهی برای بچه ها بخوانم من هم پذیرفتم و بعد از آن برای ضبط کار به استودیو رفتیم و از همان جا بود که با استاد صبا آشنا شدم. خاطره پروانه یکی از لذت بخش ترین لحظه های زندگی خود را اجرای تصنیف هایی چون "آب حیات "، "صبح شد" می دانست که اغلب آنها با ارکستراستاد صبا اجرا شده است او همچنین تصنیف هایی چون "دلم شکسته " ،"من سروش آسمانم "، "نیمه شب ها با دعا" را با گروه فرامرز پایور اجرا کرده و بهترینهای این آثار را اجرای قطعاتی چون "صبحدم ز مشرق" در دستگاه سه گاه از آثار درویش خان و همچنین "نادیده رخت" در آواز اصفهان می دانست.لازم به ذکر است خاطره پروانه همراه با گروه موسیقی "یاران" در بیست و چهارمین جشنواره موسیقی فجر(امسال) اجرای کنسرت داشت و قرار بود جمعه 17 آبان ماه نخستین تمرین خود را با این گروه آغازکند.

دانلود ترانۀ " یارم مشکل پسنده " با صدای مرحوم خاطره پروانه:دانـلـود 

«خاطره پروانه» رديف‌دان و خواننده‌ موسيقي ايراني بامداد چهارشنبه 15 آبان در سن 78 سالگي از دنيا رفت.

اين خواننده ايراني که با افليا پرتو، ابوالحسن صبا، فرامرز پايور همكاري داشته است از سال گذشته به دليل شكستگي پا در بستر بيماري بود.

زمان تشييع اين هنرمند، زماني مشخص خواهد شد كه فرزند او از خارج كشور بازگردد.

خاطره پروانه از خوانندگان با استعداد اداره كل هنرهاي زيبا بود كه پس از انقلا‌ب تا سال 1377 ديگر نتوانست در رشته مورد علا‌قه‌اش كار كند. سال 1377 اما خاطره پروانه به دعوت <جشنواره موسيقي بانوان> يا همان جشنواره <گل ياس> كه به مناسبت روز زن برگزار شد با نوازندگي پيانو <افليا پرتو> دوباره به صحنه بازگشت و روزگار تازه‌اي را آغاز كرد. شايد بسياري از دوستداران موسيقي با نام واقعي او <اقدس خاوري> ناآشنا باشند و او را تنها با نام هنري‌اش ،< خاطره پروانه> بشناسند كه يادآور نام مادري است كه در كودكي او را از دست داد.

پروانه آواي دلنشينش را از مادر به ارث برده؛ آوايي كه اين روزها دوباره آن را در حنجره‌اش حبس كرده و چند سالي است كه ديگر نمي‌خواند.

            روحش شاد يادش گرامي

منبع: ايسنا  

جشن خانه موسيقي كه قرار بود، تفاوت‌هاي اساسي با دوره‌هاي گذشته داشته باشد، با اهداي تنديس به چند پيشكسوت و تقدير دوباره ازكامكارها به كار خود پايان داد

 هوشنگ كامكار كه سال گذشته به اتقاق پرويز مشكاتيان جايزه ويژه خانه موسيقي را از‌آن خود و گروه كامكارها كرده بود، امسال تنديس هم به تقدير سال گذشته اضافه كرد تا تنها تفاوت آن نكوداشت واين تقدير ، تنديس طلايي مرد ني‌زني باشد كه به كلكسيون گروه كامكارها اضافه‌ مي‌شود.[تجليل از مشكاتيان و كامكارها در جشن خانه موسيقي]

در كنار اين اتقاقات از جليل شهناز و استاد حسن كسايي هم با اهداي تنديس به نمايندگانشان قدرداني به عمل آمد.[گفت‌وگوي همشهري آنلاين با استاد حسن كسايي]

اما آنچه كه از پيش اعلام شده بود و در زمره برنامه قرار داشت معرفي دو چهره پيش كسوت موسيقي در بخش‌هاي سنتي و كلاسيك بود. استاد فرامرز پايور و استاد هوشنگ استوار. جايزه هوشنگ استوار را دكتر مصطفي كمال‌پورتراب كه زماني با استوار در يك مدرسه درس مي‌خواندند دريافت كرد و جايزه استاد پايور را شاگرد شناخته شده‌اش سعيد ثابت.[تجليل از استوار و پايور در جشن خانه موسيقي]

سخنان استاد محمد رضا شجريان درباره دو ساز صراحي و سنتور باس بخش بعدي برنامه بود، كه پيش از اين هم در كنسرت‌هاي استاد شجريان مطرح شده بود. سخنان شجريان واكنش رامين جزايري رئيس دوره قبل كانون سازسازان را به دنبال داشت، به خصوص آنجا كه وي از تار يحيي سخن گفت و مهمترين ويژگي اين ساز را پوست آن دانست و اجزاي ديگري چون كاسه و دسته و ... را در طعم و رنگ صداي ساز بي‌تاثير دانست.[شجريان آواز خواند و از سازهاي تازه گفت]

كانون سازسازان خانه موسيقي هم اينك با نزديك به 700 عضو و برگزاري جلسات منظم ماهانه و رسيدگي به نحوه عضو گيري و ابداعات و اختراعات سازسازان، به عنوان مهمترين مرجع سازسازي در ايران شناخته شده است و دو ساز استاد شجريان هنوز به اين كانون ارائه نشده است.[برگزاري انتخابات كانون سازسازان]

پيش ازاين برنامه‌ها داريوش پيرنياكان به عنوان دبير جشن نهم به جايگاه آمد و درباره چگونگي داوري آثار سخن گفت و اضافه كرد به دليل تعداد اندك آثار ارسالي كه وي آن را 44 اثر عنوان كرد، ‌ترجيح داده شد كه كار معرفي آلبوم برگزيده و برندگان بخش هاي مختلف در جشن امسال اعلام نشود و در مقابل از برخي از پيشكسوتان تقدير به عمل آيد.
به گزارش همشهري‌آنلاين، پيرنياكان پيش از اين در نشست مطبوعاتي خود با خبرنگاران بخش رقابتي را مهمترين ويژگي جشن نهم عنوان كرده‌بود.[جشن خانه موسيقي بدون ناظري وعليزاده برگزار مي‌شود]

دبیر جشن نهم ضمن ابراز خرسندی از پشت سر گذاشتن نهمین سال فعالیت خانه موسیقی گفت: جشن نهم را در حالی به پایان می‌بریم که تاكنون راهي پرفراز و نشيب را پيموده و راهي همانند قبل را پيش رو داريم.

سخنگوی خانه موسیقی ادامه داد: شايد 9 سال پيش كمتر كسي گمان مي‌برد كه اين خانه روزي بتواند هشت هزار عضو داشته باشد و به عنوان تخصصي‌ترين و صنفي‌ترين پايگاه هنري مطرح شود.

پيرنياكان افزود: هيئت مديره كنوني در كنار هيئت مديره‌هاي ادوار گذشته در جهت بهروزي و بهبودي موسيقي كشور در اين سال ها گرد هم آمده‌اند و اين بار 9ساله را به دوش كشيده‌اند. اينك در آستانه دهمين سال، عشق به يكديگر، احترام متقابل، شايسته‌سالاري، توجه به فرهنگ پيشينيان و ... بيشتر از هر زمان احساس مي‌شود.

او همچنین به فعالیت‌های جشن نهم اشاره کرد و گفت: در جشن امسال با حمايت شوراي عالي خانه موسيقي و هيات مديره چگونگي برگزاري جشن نسبت به سال‌هاي قبل تغييرات چشمگيري داشته كه از آن جمله برگزاري بخش مسابقه، انتخاب بهترين آثار برگزيده و ارسال فراخوان بوده است.

به دنبال اعلام فراخوان 44 اثر به دبيرخانه جشن ارسال شد كه امروز خانه موسيقي ضمن سپاس از تمامي ناشران موسيقي به اطلاع مي‌رساند با توجه به محدوديت آثار رسيده، اين خانه ضمن ارج نهادن به هنرمنداني كه آثارشان را در اختيار دبيرخانه قرار داده‌اند، تنديس زرين را به هنرمنداني اهدا مي‌كند كه علاوه بر شان و حرمت، پيشكسوت بودنشان نيازي به هيچ توضيحي ندارند. جايگاه اين اساتيد بي‌نياز از هر ارزيابي است بر اين اساس تنديس‌هاي امسال به بزرگان موسيقي اهدا می‌شود. 

دبیر جشن در ادامه صحبت های خود از هنرمندانی که در برگزاری کنسرت های جشن نهم با خانه موسیقی همکاری کرده بودند قدردانی کرد: برگزاري كنسرت‌هاي موسيقي از اقدامات چشمگير اين دوره بود كه شجريان، فخر‌الديني و كامكارها با برگزاري كنسرت‌هايشان امكانات و توانايي بالاي هنر موسيقي را در خانه موسيقي به نمايش گذاشتند.

دبير جشن نهم خانه موسيقي با بيان اينكه خانه موسيقي محفل با صفا و صدق موسيقدانان است، اظهار داشت: اميدوارم اين خانه هر چه بيشتر سهم خود را در دوستي و نزديكي هنرمندان و پيش برد اهداف موسيقي كشور ادا نمايد.

پيرنياكان در پايان صحبت‌هاي خود ضمن انتقاد از عدم حضور مسئولان هنري در اين جشن گفت: در اين گردهمايي مي‌بايست وزير فرهنگ و ارشاد و معاون ايشان دعوت ما را لبيك مي‌گفتند. موسيقي در اين كشور يكي از هنرهاي اصيل و والاست كه كم احترامي به آن كم احترامي به هنرمندان برجسته اين آب و خاك است.

اجراي گروه آييني تربت جام به سرپرستي فاروق كياني و دو نوازي تار و تمبك، داريوش طلايي و آرش فرهنگ فر از جمله برنامه‌هاي ديگر نهمين جشن خانه موسيقي بود.
لوح تقدير‌ها و تنديس خانه موسيقي را  نيز استاد شجريان و غلامحسين اميرخاني، خوشنويس نامدار و رئيس خانه هنرمندان اهداء كردند. منبع : همشهري

استاد «محمدرضا شجریان» سازهای "صراحی" و " بم ساز" ساخته خود را در جشن خانه موسیقی و در حضور اعضای کانون سازندگان ساز معرفی کرد.

استاد شجریان در تشریح اهداف و انگیزه های خود برای ابداع و ساخت این دو ساز در مراسم جشن موسیقی که سه شنبه شب در تالار وحدت برگزار شد گفت : ما همه عاشق صدا هستیم و صدای خوش همیشه با ما بوده است من این صداهای خوش را از کودکی در جلسه هایی که با پدرم داشتم شنیده و لذت برده ام ؛ در آن زمان به دلیل اعتقاد پدرم ما رادیو نداشتیم و من نزد دایی خودم که دستی هم به تار داشت می رفتم و دزدکی صدای تار را می شنیدم و یا از رادیو برنامه گلها را می شنیدم .

استاد شجریان به دوران معلمی خود اشاره کرد و گفت : آشنایی من با ساز سنتور به سال 39 باز می گردد که من در آن زمان تازه معلم شده بودم، یکی از دوستانم یک سنتورمشقی بد صدا داشت ؛ بعد از یک سال یک سنتور ساختم که صدا بدی نداشت اما از آن زمان به بعد همواره به صدای بهتر از این سازفکر می کردم چراکه معتقدم صدای سنتور قابلیت بم بودن را دارد و این درحالی است که در سنتورهای معمولی تنها قسمت میانی آن صدای بم دارد به همین دلیل من به دنبال صدای بم سنتور بودم.

استاد آواز ايران افزود : بعد از مدتی حدود 15 سازساختم اما به نتیجه مطلوب نمی رسیدم و از 25 سال پیش سیم های مختلف را برروی این ساز تجربه می کردم و خوشبختانه طی سالها تجربه به این نتیجه رسیدم که می توان به صدای یکدست و بم از ساز سنتور رسید و در سفرهای مختلفی که به نقاط مختلف دنیا از جمله آمریکا داشتم ، سیم های مختلفی را که به درد سنتور بخورد را امتحان می کردم تا اینکه فروردین امسال طرح این ساز را زدم و نام "بم ساز" را بر آن گذاشتم .

استاد آواز موسیقی ایران پس از معرفی "بم ساز" در معرفی ساز دیگرش"صراحی" گفت : سالهای زیادی بود که جای خالی سازهای زهی بم خوان را که رنگ صدای آن درردیف سازهای ایرانی باشد را در ارکسترها و گروههای ایرانی حس می کردم چون با خودم می گفتم که ساز زهی کمانچه و قیژک که هست ؛ ما به سازی نیاز داریم که یک کمی رنگ صدای آن با این دو ساز متفاوت باشد اما در این حال رنگ صدای سازهای ایرانی را نیز داشته باشد؛ به این معنا که اگر فکر کنیم ویولن صدای صاف و بی رنگی داشته باشد کمانچه یک رنگ پایین تر از ویولن دارد و قیژک رنگ تیره تری دارد و صراحی رنگش تیره تر است ولی مابین کمانچه و ویولن قرار می گیرد.

استاد شجريان در پایان به صدادهی "صراحی" اشاره کرد و گفت : صدادهی این ساز نزدیک به صدای سازهای خراسان است که در چهار منطقه صوتی سوپرانو، آلتو،باس و کنترباس قابل عرضه است ؛ ویژگی ارزنده "صراحی" نسبت به سازهای هم خانواده این ساز امکان تعویض محفظه پوست و چوب آن به صورت یک طبلای کوچک است که همین مسئله رنگ آمیزی خاص و متفاوتی را از جهت صدادهی به این ساز می دهد و اغلب نوازنده های کمانچه ، قیژک، ویولن و یولنسل به راحتی می توانند این ساز به صدا درآورند.

پس از پایان صحبت های استاد شجریان سینا جهان آبادی قطعه ای با ساز "صراحی" و رامین صفایی نیز قطعاتی را با "بم ساز" برای حاضرین درسالن اجرا کرد که با تشویق حاضرین درجمع مواجه شد.

اهدای تندیس جشن خانه موسیقی به هوشنگ کامکار سرپرست گروه موسیقی کامکارها و دونوازی تار وتنبک «داریوش طلایی» و «آرش فرهنگ فر» با مرکب نوازی در دستگاه راست پنج گاه از دیگر برنامه های نهمین جشن خانه موسیقی بود .

نهمین جشن خانه موسیقی از25 تا 29 مهرماه با اجرای کنسرت های گروه کامکارها،ارکستر موسیقی ملی به رهبری «فرها فخرالدینی» و آواز« سالارعقیلی» و استاد محمدرضا شجریان و گروه شهناز در تالار بزرگ کشور و مراسم اختتامیه 30 مهرماه در تالار وحدت برگزار شد. منبع :مهر