فردا (سه‌شنبه، پنجم ارديبهشت‌ماه) سومين سالگرد درگذشت بيژن ترقي است.

                         
منيره ترقي (يزدان‌منش) ـ همسر بيژن ترقي ـ از جمع‌آوري شعرها، ترانه‌ها، تصنيف‌ها و خاطرات‌ منتشرنشده‌ي اين ترانه‌سرا با عنوان "پنجره‌اي به باغ گل" خبر داد و گفت: اين مجموعه هم‌اكنون گردآوري شده است؛ ولي به دليل گراني كاغذ هنوز هيچ ناشري حاضر نشده است آن را چاپ كند.
همچنین چاپ سوم كتاب خاطرات بيژن ترقي با عنوان "از پشت ديوارهاي خاطره"در نمايشگاه كتاب عرضه مي‌شود.
كتاب "از پشت ديوارهاي خاطره" شامل خاطرات ترقي با شاعران و هنرمنداني چون نيما يوشيج، رهي معيري، پرويز ياحقي و تعداد ديگري از هنرمندان هم‌عصر با اين ترانه‌سراست كه از سوي انتشارات بدرقه‌ي جاويدان به چاپ رسيده است.
«بیژن ترقی» شاعر و ترانه‌سرا، زاده‌ي 12 اسفندماه سال 1308 خورشیدی در شهر تهران بود كه "آتش کاروان" از پرآوازه‌ترین ترانه‌های اوست. از اين ترانه‌سرا سروده‌هاي به‌یادماندنی ديگري همچون "بهار دلنشین" و "برگ خزان" به جا مانده است.
ترقي در طول زندگي هنري خود ترانه‌هاي مشترك زيادي با روح‌الله خالقي مانند "بهار دلنشین" كار كرده كه با صدای غلامحسين بنان ماندگار شده است. او با پرویز یاحقی نیز سه ترانه‌ي "برگ خزان"، "افسانه‌ي محبت" و"می‌زده"را ساخته است.از ترقي ترانه‌هاي زيادي به جا مانده است كه مجموعه‌ي آن‌ها در کتابی با عنوان "آتش کاروان" گرد آمده‌ و توسط انتشارات بدرقه‌ي جاويدان منتشر شده است.

زنده یاد بیژن ترقی پنجم اردیبهشت‌ماه سال 1388 در سن هشتادسالگی از دنيا رفت.

" مجال ، بی رحمانه اندك بود و واقعه سخت نامنتظر ..." ؛ «فریدون پوررضا» اسطوره آواز گیلان هم رفت اما آوازی به زلالی باران برای همیشه ماندگار شد.

      
همیشه خندان بود و لحن گفتارش حال و هوایی مملو از همان موسیقی برآمده از دل شالیكاران، صیادان خشنود از تور پر ماهی ، هیاهوی چایكاران هنگام چینش برگ سبز بوته های چای و صدای شكستن كنده زیر ضربه های تبر جنگل نشینان را داشت.
خاطرم هیاهویی است از حرفهایش ؛ پیر آواز گیلان هراسناك بود مبادا موسیقی بیگانه كه حتی در خانه خودشان هم به اختناق مبتلا شده به خورد مردم داده شود و بی هیچ سلام و علیكی با گذشته سر آخر هیچ شویم.
پیكرش بی جان شده اما صدایش در گوشم جاودان ؛"فضای رسانه ها را بایستی با موسیقی مردمی و ملی دمساز نمود و به پرواز درآورد."
می گفت: "در تعزیه خوانی در رشت نوایی به گوشم خورد كه با آن آشنا نبودم ، به نزد استاد بنان رفتم و موضوع را برایش بازگفتم و استاد بنان گفت: از این پس هر موسیقی با هر نامی كه ایرانی باشد را در هر كجا كه شنیدید ثبت كنید، موسیقی ایرانی بسیار دامنه وسیعی دارد كه هیچكس به تنهایی از آن با خبر نیست."
پوررضا بازگشت به سرزمینش و در طول بیش از نیم قرن فعالیت هنری خود در عرصه موسیقی فولكلور گیلان حدود 469 ترانه فولكلور و شبه فولكلور گیلكی را با لهجه های شرق و غرب گیلان اجرا، بازسازی و بازخوانی كرد.
از میان این ترانه ها 280 ترانه فولكلور را بازسازی و دوباره خوانی، و ملودی یكصد ترانه را خود تنظیم نمود؛ این ترانه ها مایه های مختلف زندگی گیل مردان و گیل زنان از شادی و اندوه، كار و تلاش، تاریخ و حماسه، عشق و وفا و ... را منعكس كرد.
می گیلان، رعنا، سیا ابران، تی تی، بارش، بوشو بوشو، جان گیلان، ای وارون ای وارون، شالیزار، بزن چوپان، عروس گوله و چه بسیار دیگر برای همیشه نسل ها ماندگار شد.
صدای استاد با صدایی به غم نشسته در سریال پس از باران به خانه های تمام ایرانیان راه یافت و جامعه ای را با خویش همراه ساخت.
اسطوره آواز گیلان تنها به خواندن بسنده نكرد و رگه های موسیقی فولكلور را در ارتفاعاتی مه آلود و جنگل گون و یا در دل شالیزارهایی به وسعت گیلان یك به یك در كلبه ها می جست و ثمر تحقیقش كتابی شد با عنوان "موسیقی فولكلوریك گیلان" كه اتفاق بزرگی در عرصه پژوهش های موسیقی فولكلوریك ایران است.
استاد داریوش علیزاده كه خود در جهان موسیقی گیلان پیشكسوت است، می گوید: در تمامی وجود استاد فریدون پوررضا عمارت موسیقی سنتی بنا شده بود و حقیقتی در بروز لحن با صدای خوش استاد به گوش می رسید.
علیزاده گفت:ایشان با آوای سنتی تنفسی می نمودند؛ در جامه اش، رفتارش، و حركاتش بوی و طعم شرافت گیلان پیچیده بود.
استاد فریدون پوررضا خواننده خوش آوا ،استاد و كارشناس موسیقی فولكلور، مدرس و پژوهشگر موسیقی بومی گیلان سوم مهرماه 1311خورشیدی در لشت نشاء از توابع شهرستان رشت دیده به هستی گشود و غروب بیست و سوم فروردین 1391 خلیج ژرف نگاهش را فروبست.
و اینك تمنای ادامه راهی روشن از دانش آموختگانش...
روانش آرام و دیگرانی چنانش پر ارج در زندگی ...

 روحش شاد؛ يادش گرامي

شالیزارها عزادارند...
«فریدون پوررضا» بزرگ موسیقی فولکلور گیلان درگذشت.
زحمات سالیان او، نغمات بسیاری را از شالی‌ها و باغ‌ها و روستاهای غریب گیلان به شهر آورد و جاودان ساخت. آواز دیلمان حزن‌انگیز پوررضا در "پس از باران" به گفته‌ی خودش، یادگاری از غمِ رفته بر کشاورزان و گیله‌مردان سرزمینش بود.
روحش شاد، یادش گرامی

استاد«محمد رضا شجریان» امروز دوشنبه نهم آوریل 2012 پیش از آغاز تور کنسرت هایش در امریکا به دعوت انجمن دانشجویان کالیفرنیا در سن دیگو سخنرانی  می کند.

                     
این سخنرانی که به دعوت انجمن دانشجویان دانشگاه کالیفرنیا انجام می شود، استاد شجریان به معرفی موسیقی ایرانی و سازهای ابداعی خود می پردازد.
همچنین در بخش دیگری از این مراسم استاد شجریان به پرسش های دانشجویان درباره موسیقی ایرانی و سازهای ابداعی خود پاسخ می دهد.
استاد شجریان پیش از این نیز در تورهای اروپایی خود و در کشورهای مختلف به سخنرانی و معرفی موسیقی ایرانی و سازهای ابداعی خود پرداخته بود.
استاد «محمد رضا شجریان» هفته آینده در امریکا تور کنسرت های خود را با همراهی گروه شهناز برگزار می کند.

                     
این تور آمریکایی از ۱۰ روز دیگر آغاز می شود و شامل هشت برنامه در هشت شهر آمریکا است . در این کنسرت از سازهای ایرانی و سازهای ابداعی که استاد شجریان ساخته استفاده می شود.
طبق برنامه اعلام شده توسط مدیر برنامه های گروه "شهناز"، شجریان با همراهی گروه شهناز در شهرهای بوستن (۱۹ آوریل)، نیویورک (۲۰ آوریل)، واشنگتن‌ دی‌سی (۲۲ آوریل)، آتلنتا (۲۸ آوریل)، هوستون لس‌آنجلس و کوپرتینو (۶ می) به روی صحنه می رود.

مـــی‌کشیم از قـدح لالـه شـرابـــی مـوهـوم
چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم

تور کنسرت های  «محمدرضا شجریان» استاد آواز موسیقی ایران با همراهی گروه "شهناز" و به سرپرستی «مجید درخشانی» آوریل سال جاری میلادی در هشت شهر ایالات متحده آمریکا آغاز می شود.
بر اساس برنامه اعلام شده توسط مدیر برنامه های گروه "شهناز"، استاد شجریان با همراهی گروه شهناز در شهرهای بوستن 31فروردین (۱۹ آوریل)،  نیویورک اول اردیبهشت (۲۰ آوریل)، واشنگتن‌ دی‌سی سوم اردیبهشت(۲۲ آوریل)،  آتلنتا نهم اردیبهشت (۲۸ آوریل)، هوستون دهم اردیبهشت(۲۹ آوریل)، لس‌آنجلس شانزدهم اردیبهشت (۵ می) و  کوپرتینو 17 اردیبهشت (۶ می) به روی صحنه می‌رود.
استاد شجریان اواخر سال 2011 میلادی نیز در اروپا به اجرای کنسرت پرداخته بود.

زنده نام استاد جلال ذوالفنون در کنار استاد شجریان، استاد محمدرضا لطفی، حسین علیزاده و ...
(اصفهان 1352)